Sfinxen en Robots een sprookje voor de rijpe vrouw

Sfinxen en Robots

een mixture van verzwegen meningen in de vorm van valse vragen of ondermijnende suggesties in gestolde neigingen van beton   jbm

 

een sprookje voor de rijpe vrouw

 

Sfinxen die je in  je leven tegenkomt, kun je beschouwen als opdrachten, pittige en moeilijke enerzijds of als geschenken uit de hemel die als een genade of manna op je levensweg komen en die je begroeten mag en waar je in het begin niet weet wat je er mee aan moet, maar later als er meer begrip mogelijk is door toegenomen levenservaring, kun je je er door laten grijpen en worden ze je nieuwe leidsmannen.

Om te beginnen noem ik er een paar van mijzelf om over te gaan op een grote sfinx die voor iedereen geldt, voor alle levende wezens, inclusief dieren en planten, maar wel op hun eigen wijze. Met dit laatste voorbeeld is duidelijk dat je er iets mee moet. Ik heb het over de partnerkeuze. Ik noem het een sprookje, een vertelsel, maar daarom niet minder waardevol. Dat op eigen wijze waarheid in zich draagt, een boodschap verbergt die je verder brengt. Vergelijk het met een verrijzenis uit een vastgelopen situatie of wanhopige periode in je leven. Op zo een manier is het een verhaal voor mannen en vrouwen.

De boodschap is dat er met het verhaal iets gedaan moet worden. Als zodanig is de inhoud daarvan heilzaam, een onzichtbare werkelijkheid die werkt in ons leven. Dan zijn we aangeland bij de religieuze of filosofische laag in een mensenleven. De blijde boodschap is dat we er hoe dan ook iets aan zullen hebben als we er op in durven te gaan. Als we de vraag die we gesteld krijgen, gaan beantwoorden via zoek- en vindprocessen die lang kunnen duren en eerst frustreren en vervolgens gaan helpen en ondersteunen in een mate die wordt afgepast aan ieders probleem of situatie.

Mijn opoetje zei tegen me toen ik op het punt stond naar de middelbare school te gaan: ‘Ut maseum? Da haolt ie nie!’, een voorspelling die niet uitkomt maar die je wel bijblijft en een negatieve, remmende invloed uitoefent. Of het betekent een bevestiging voor degene die ook die mening is toegedaan maar die niet waar kan zijn omdat niemand de toekomst kan voorspellen. Meestal zwijgen de sfinxen maar een vals bericht is erger. Je kunt beter zwijgen dan de verkeerde weg wijzen aan iemand die vraagt om advies. Het is duidelijk dat opoe niet weet waar ze het over heeft.

Mijn moeder met de BlueBand-doos en daarin een schrift met de groene stijve kaft met haar brieven en aantekeningen over de ruzie met haar zuster over een doopssprei. Toen ze zag en doorhad dat ik er kennis van zou gaan dragen, heeft ze het schrift vernietigd of verdonkermaand en er nooit meer iets over willen zeggen, zoals over wel meer dingen als de tweede wereldoorlog wat die met haar had gedaan behalve nijd en strijd.

Mijn leraar Oude Talen die vertelde over de poëzie van de taal en de wijsheid van de Grieken, sprak ook over wat er verstopt zich in de Egyptische Pyramides aan geheimen. Ook al vinden we steeds nog nieuwe zaken die daar verborgen werden. De verhalen die er verband mee houden, maar de ervaringen van de personages blijven geheim, ook al denken wij de taal ontcijferd te hebben.

Wat nieuwsgierige zielen wensen te weten te komen, zijn hun eigen verstopte hangups of projecties. Er gaat heel wat het graf of de lucht in.

Het verschil tussen mannen en vrouwen is ook zo iets. Vrouwen zorgen voor het nageslacht en zijn daarvoor geëquipeerd. Mannen verwekken etc. en ‘nog veel meer’ en vrouwen baren en zorgen en ‘nog veel meer’. Dat ‘nog veel meer’ zou inwisselbaar zijn. Het is net als het onderscheid tussen aardrijkskunde en geschiedenis, wat komt er eerst, de kip of het ei. Wat is de oorzaak, wat het gevolg. De omgeving of de gebeurtenis, de hardware of de software.

Man en vrouw verschillen uiterlijk: brede schouders, brede heupen, mannenstem, vrouwenstem, verschillende tegengestelde organen die elkaar aanvullen. Zoals het geestelijk bestaan tussen ouders en hun kinderen, tussen dochters en zonen. De verschillen in incarnatie. Geboorte uit de in elkaar geschoven lichamen van opeenvolgende moeders, de matroeska’s. Psychische geboorte van de geest uit de glimlach of een grijns. Niets gaat verloren, alles verandert, alles het zelfde. Parmenides en Heraclitus waren al met die vraag bezig. Maar wat is het nu, geen van twee of allebei? Ons brein is beperkt en de kosmos eindeloos. Redelijkheid of verbeelding. ‘De sky is de grens of onze fantasie’, staat er inmiddels op reclameborden langs de openbare weg in navolging van David Hume.

De rol van de vrouw bestaat uit het zoeken van de geschikte partner op uiterlijke en innerlijke eigenschappen, op instinctieve en intuïtieve wijze al vanaf dat ze een klein meisje is, door te werven met haar gedrag en aantrekkingskracht van haar vrouwelijkheid zoals de manier waarop ze zich toont en tooit, met geur en kleur en verzorging. Ze zorgt ervoor dat ze er op haar voordeligst uitziet als ze uitgaat. De man laat zich strikken door iedere vrouw die hem bevalt om met haar te paren en zal haar bij toeval bevruchten als een bijkomende zaak. De man heeft de vrouw al vast in zijn handen voor hij het weet. Haar leest of wespentaille, borsten en billen zijn niet alleen perfecte blikvangers, ze passen ook bij zijn anatomie als een sleutel in het slot. Ze past onder zijn oksel met haar ronde schouders anders ziet hij er vanaf. Ze is te groot, te fors, te zwaar, te lang, te kort, te dun, te licht of what so ever etc…lichamelijk past het dan, maar is dat ook het geval met de karakters? Vaak, al te vaak begint hier de ellende, het begin van het einde. Hoe de liefde, de lichamelijke erotiek eindeloos bezongen kan worden is het probleem niet. Je hebt zo twee jonge kinderen.

Maar hoe ga je met elkaar om na die fantastische vrijpartijen, als de ene ruzie na het andere misverstand zich voordoet tot slaande ruzies en SM-praktijken toe? Vroeger was er geen uitweg, nu is er de echtscheiding die uitkomst moet brengen. Als er geen kinderen zijn, is het probleem een stuk kleiner meestal. Hoewel vechtscheidingen er nu aan de lopende band aan de orde zijn en de haat maar al te vaak eindigt in moord en doodslag waar het niet meer tot vergeving, laat staan tot een gewoon afscheid komt. Geen God of kerk meer, nog wel advocaten en mediators die voor veel geld een oplossing aandienen…over evolutie niet gesproken.

In het belang van de kinderen blijven de ouders bij elkaar als het even kan, kinderen kunnen wel iets aan frustratie verdragen maar niet te veel voor het fout gaat. Ook het tijdstip in de ontwikkeling van het kind is daarbij van groot belang. Of elke gezinsuitbreiding of afwezigheid van een van de ouders door ziekte, werk of onenigheid. Kinderen zijn afhankelijk, trouw van en aan hun ouders maar hebben hierdoor ook uiterst kwetsbare ego’s. Als deze beschreven gang van zaken zich fijn ontwikkeld is er geen vuiltje aan de lucht en is het een paradijs op aarde, voor de ouders en de kinderen, maar hoe vaak gaat het niet fout!? Ars longa, vita brevis…

Het sprookje van moeder de vrouw of de gans of het loflied op de rijpe vrouw. Haar ronde karakter moet passen in zijn vierkante persoonlijkheid, in hun meest intieme momenten. Als dat niet gemakkelijk gaat, maar stroef verloopt, geeft dat frictie en verwijdering. De motor van die twee loopt niet gesmeerd, de cilinder is te wijd of net te nauw, de zuiger idem dito. Dat klinkt bekend. Het   kind daalt neer uit de hemel en zoekt het paar, de moeder en de vader die het best bij haar past. Als het maar op een vader en een moeder lijkt, dan is het al genoeg om te beginnen. Net als met een vliegtuig dat moet gaan landen. Het kan nog wel even uitstellen maar de gelegenheid is geestelijk snel voorbij. Ook het kind doet aan kansberekening en probeert exact de goede match te vinden, hetgeen Pascal al wist te vertellen. Als het op een of andere manier tot een miskraam leidt, blijft het nieuwe kind geestelijk in de lucht hangen, in het vluchtledige. Als de energie op is, gaat het als een dood vogeltje op een tak zitten en stort het neer. De vraag is waar de ziel of de geest naar toe gaat zolang.  Voor zover het om energie gaat, terug de kosmos in…of blijft het rondcirkelen tot het een volgende rijpe eicel opmerkt die ze in de gaten houdt en blijft volgen door rond de vruchtbare vrouwen te blijven cirkelen vooral als er een partner in hun buurt verschijnt en blijft hangen. Kortom man en vrouw worden fysisch en geestelijk geduwd en gemasseerd te paren als de gelegenheid zich voor doet. De vrouw doet haar uiterste best dit te regelen en te sturen en de man laat het ogenschijnlijk geschieden zolang er geen stront aan de knikker is. De hormonen doen hun werk tijdens de maanstonde bij de vrouw, bij de man gaat dat constant door aan de lopende band, zonder dat hij hoeft op te letten zodat hij tijd overhoudt om iets anders te doen. Onderhoud aan zijn huis, tuin of keuken. Of aan zijn psychische conditie of zijn politieke omgeving De geest van het nieuwe kind is in staat om deze actievoerende mannen te herkennen. Als geschikte mannen en vrouwen bij elkaar komen, hopen de zielen/geesten van kindjes op een kans en hokken ze piepend als vleermuizen of vogels zoals zwaluwen bij elkaar, aan elkaar informatie uitwisselend niet alleen over de GPS-coördinaten, maar juist ook over de eigenschappen van de toekomstige ouders. Er kan niets mis gaan, alles is goed op elkaar afgesteld. Het gaat pas mis als de mannen gaan nadenken omdat ze in hun relatieve rust gestoord worden. Dit gaat dag en nacht door bij levende wezens. De vraag is niet of de geest in de vorm van energie o.i.d de voorwaarde schept of in stand houdt om het een en ander in gang te zetten via ferro’s en dna’s. Want dat is al geregeld. Het gaat om bestuur en toezicht in dit stadium, om de ouders daar warm voor te laten lopen en ze er toe aan te zetten. De engelen God’s dus toch nog? Nee hoor, niet nodig. Dat komt pas later. Er is veel mogelijk als we naar de bijtjes en de bloemetjes kijken. Hoe het zaad daar vrij door de lucht vliegt gedurende bepaalde periodes van het jaar. Bij dieren en mensen is het een en ander veel meer aan banden gelegd en ingeperkt omdat ze veel beweeglijker zijn dan de bloemen en de planten van onze flora. Daar zijn de insecten als voorstadium van die engelen allang voor ingezet. Verwonderd over deze voorzienigheid? Mooi zo, wacht maar af want er komt nog meer. Zoals boven geprobeerd is uit een te zetten. Ook de vrouw is gebonden aan haar natuur. Maar in mindere mate. Vergelijk het met het schaakspel. Ze kan langer overdenken, ze heeft meer mogelijkheden om zaken te kiezen of af te handelen zolang haar mannetje haar kan laten betijen. De man is een vast gegeven voor haar als hij gezond is en een volwassen gedrag vertoont. Een kinderlijke, naïeve man is geen goede partner en geen speler in een volwassen spel. De vrouw maakt daar gebruik van. Ze kiest en laat toe of niet, op basis kennis, instinct en intuïtie. De situatie van de man is praktisch onveranderd terwijl voor de vrouw steeds nieuwe manieren van technische snufjes in de verleidingskunst ontstaan of modetjes worden verzonnen. Daarin zijn ze een uitbreiding van de bloemetjes, de tulpjes en madeliefjes, groot en klein. De rol van de man is beperkt. Zijn beloning voor zijn salaris is het orgasme als het haar uitkomt, anders ontstaat er ruzie. De vrouw vindt voldoening in het opvoeden van haar kinderen zolang ze daarbij niet gehinderd wordt door de bemoeizucht en betweterigheid van mannetjes die alsmaar eigenwijs het beter weten. Laat die vrouwen maar. Natuurlijk zijn er grenzen aan tijd en financiën. Het belangrijkste is dat mannen niet weglopen. Aan monniken en kamergeleerden hebben moeders niets als ze zich niet weten aan te passen aan de veranderende omstandigheden van opgroeiende kinderen in een gezin. Moeders willen vaders voor hun kinders. Het zorgen en verzorgen gaat voor moeders levenslang door. Temeer daar mannen gemiddeld eerder doodgaan meestal. In geval van reïncarnatie gaan mannen naar de mannenhemel, een soort kuil in het heelal waar ze kunnen bijkomen en refitten. Vrouwen gaan naar een speeltuin kuil waar de nieuwe kindjes die op stapel staan met ze gaan spelen om in te oefenen. In de mannenkuil zitten oefenmodellen die ze kunnen passen als voorbereiding op hun volgende aardse bestaan. Deze modellen worden geronseld over en weer uit de verschillend voorraadkuilen. Aparte potjes die bevoorraad worden afhankelijk van de recepten die gebruikt zullen worden. Het heelal is constant in ontwikkeling en haar bewoners moeten mee veranderen met de evolutie. Zolang mannen dit verhaal geloven. Anders vertellen we het volgende.

Er bestaan natuurkrachten op aarde en in de kosmos en het heelal die de mens te boven gaan. Die worden vanouds goddelijke krachten of energieën genoemd, kortom goden. In het begin werden door de mensen veel van deze krachten ontdekt of benoemd wel honderd zoals er ook wel honderd verschillende elementen of elementaire bolletjes zijn. In de theologie werd terug geredeneerd tot maar een god, het monotheïsme. De krachten gingen over naar de filosofie afdeling. De theologie en de filosofie zitten boordevol met verhalen. Hieruit vertakken zich psychologie en sociologie. Totdat we alle studierichtingen hebben verzameld in een soort van luchtballon oftewel het menselijk bewustzijn, collectief ‘the mind of the universe’ genoemd. Zonder het menselijk brein bestaat er geen bewustzijn, zonder bewustzijn bestaat er niets. Weer de kip of het ei, we zijn dus geen stap verder. Het zijn kennen we van de buitenkant bij onze medemens dat tevens onze eigen binnenkant is. Bij onszelf  kennen we het zijn alleen van binnenuit als subject. Dit noemen we het wezen van onze ziel of onze geest. En die zit weer in de luchtballon die we god noemen. Dus onze bewustzijntjes tesamen en god is hetzelfde ongeveer. Geestelijke energie. Net als de eicellen in een eierstok, als de sterren in de kosmos, als zaadcellen in een zaadbal. Als alle zaadjes in een vrucht die nooit apart te krijgen zijn. Je kunt ook geen mensen houden zonder kinderen te krijgen, geen varkens zonder biggen. Dat is het wonder van het leven.

Het uitsterven van de mensheid als de mannen het niet blijven doen. En dan wel nu meteen, anders is het niet meer nodig. Net zoiets als met CO2. De heilige boeken en verborgen teksten zijn ontcijferd en gelezen maar niemand laat er zich iets aan gelegen liggen. In onvoldoende mate in ieder geval. Ook ik niet. Er zijn gewoon te weinig rechtvaardigen aanwezig die de job kunnen tillen. We weten het nu wel, we zijn verveeld, niemand neemt meer het initiatief. De fut is eruit. We gaan liever dood via suïcide en euthanasie. Het nageslacht is er nog wel genoeg, maar de lust om het in deze besodemieterde wereld groot te brengen is niet langer voorhanden. Na de toenemende fragmentatie van relaties, chaos in de onderlinge betrekkingen en uiteindelijke leegte stokt de cultuur en stikt de wetenschap en de godsdienst.  We weten het nu wel. Het is welletjes. Het mensdom stijgt op in een luchtballon om te ontsnappen, te vluchten naar veilige oorden, een symbool inmiddels voor een ver en onbereikbaar dystopie. De poging om via de ruimtevaart naar de kosmos te ontkomen, om te beginnen via Mars, is hoogmoed zoals die van Icarus. Wat resteert is het vervolg van Starwars. Noach met de Ark, de Farao’s met hun Pyramides zijn pogingen geweest om in eerdere periodes te kunnen overleven. Maar zoals gezegd: de mensen zijn niet in staat om de Tien Woorden van Mozes na te leven zonder een grote mond op te zetten in plaats van deemoed te tonen en erbarmen door de al eeuwen durende tweedracht vanaf het begin dat er mensen bestaan. Discordia over alles: compromissen worden wel gevormd maar niet nageleefd, laat staan gehandhaafd. Zolang er nageslacht is verwekt, blijft de individuele wens om dit te beschermen en te behoeden voor destructie. Aan de vrouwen zal het niet liggen; Die kennen instinctief de noodzaak van de zorgplicht. Maar er bestaat ook zoiets als de erfzonde oftewel het niet voor elkaar onder willen doen met zoveel mogelijk machtsvertoon, snoeverij, spierballentaal van het testosteron. De uitvinding van een geschikter hormoon had nog uitkomst kunnen bieden maar deze is uitgelopen op een grandioos echec van de financiële en farmaceutische wereld omdat er kennelijk geen rem gezet kan worden op de hebzucht en soortgelijke ondeugden. En dit geldt dus niet een paar mensen maar de gehele mannenwereld. Zolang je de Volvo-Ocean Race blijft varen of sponsoren of de Ruimtevaart tegen beter weten in blijft aanprijzen, is er geen hoop. Of de filosofie van Ubuntu een oplossing kan geven? Laten we het er maar wel op wagen. Aan Eva heeft het niet gelegen. Maar uilskuiken genaamd Adam?

Adam en Eva in omgekeerde volgorde. Eva doet het alsmaar goed en zorgt voor de geboorte van het nageslacht. Adam is een onverbeterde wellusteling en een ongeneeslijke autist.

Tutu en Mandela en tien colleges moraalfilosofie zullen ethisch geen enkel verschil maken. Na de Syrische variant is er geen hoop meer op vrede.

Hippocrates zei het al: ars longa, vita brevis, occasio praeceps, experimentum periculosum, iudicium difficile. Oftewel, zie maar gezond en wijs te blijven. De sfinxen zwijgen. Als de mannen het niet doen dan gaan robots hun taak overnemen.  Johan B. Mallens   1 juni 2018   Wrdn 2960

 

 

 

U kunt hier een reactie plaatsen!