Dubbel Sonnet 15 + 16

 

 

 

Dubbel Sonnet 15 + 16

 

Praktijk

 

Vroeger kon ik niet huilen —  overmand door emoties

Daarom kom ik het hier nu doen – van een prop in mijn keel

Beter is dat ik me verzoen – met het opeisen van mijn aandeel

Dan te moeten blijven schuilen – opgesloten achter tralies

 

Je ontkende mijn verlatenheid – tijdens te korte bezoeken

In het verre daar en vroegere toen – niemandsland zonder handen

Nu geef ik je hier een zoen – op je ontblote tanden

Hondsbrutaal maar in verlegenheid –  het gevondene na het zoeken

 

Vergeven maakt blind voor spijt – mijn ongeduld rammelt aan het hek

Het leven verbergt de vijanden van de tijd – de vrienden zijn dood of gek

Ik zal hen wel gaan vergeten – schommelen doelloos in hun strop

 

Met toegeknepen ogen van nijd – een verdwaalde ontstoken gedachte

Bedel ik pijnlijk mijn verwijt – accepteert stilzwijgen noch afwachten

Bij degenen die het weten – de wolven janken eronder of erop

 

Jan Nuyten/jbm    153wrdn    3 V 75/11 IX 2017

U kunt hier een reactie plaatsen!