Godsbewijs

Godsbewijs

Onder het motto: bot vangen of bot vieren?

Als het nu eens zo zou zijn dat schepping en evolutie op hetzelfde neerkomen, dan was het godsdienstprobleem toch opgelost?

Als je gelooft dan heb je het over de schepping en jouw schepper. Oftewel als ik besta dan bestaat ook God want ik heb mezelf niet geschapen. En als je nadenkt en je gezond verstand gebruikt, kom je evolutie uit.

In het eerste geval word je niet ineens het leven ingeblazen, neen, dat gaat een leven lang door volgens Midas Dekker. Het leven wordt voortdurend onderhouden tot het wordt teruggevorderd. In het tweede geval ligt het accent op bewustzijn want om te denken moet je bij bewustzijn zijn oftewel: je moet er zijn en niet zitten suffen. Je moet er wel even bij blijven.

Bewusteloos is als slapen. Je kunt nog wakker worden gemaakt of je gaat dood. Als je dood bent dan is het licht uitgegaan en tast je in het duister. Je bent er niet meer, ik ook niet, maar de schepping gaat elke dag gewoon door, dat weet je. En de evolutie staat stil en begint weer als je opnieuw wordt geschapen als in een volgende aflevering van een film. Je kunt dus heel lang dood zijn maar iemand hoeft maar aan je te denken en je bent weer springlevend in hem of haar, wat wel een verschil maakt.

Ik wil maar zeggen: het creatieve proces van scheppen daar ben je zelf bij betrokken en is dus te beïnvloeden door er aan mee te doen. Evolutie gaat buiten ons om. Ik bedoel dat ik iets kan scheppen omdat ik er bij betrokken ben gevoelsmatig maar ik kan niets laten evolueren in mijn eentje.

Het idee van geloven is een vorm van een volgend stadium in het evolutieproces maar bewijs dat maar eens! Veel te moeilijk. Geloven doe je gewoon even, een fluitje van een cent. Je moet er alleen maar opkomen en daar mijn schepper steeds voor zoals mijn zwager zaliger Kees zegt, zolang hij in mij aanwezig wil blijven. En als hij vertrekt ga ik hem achterna. Achter de evolutie kun je niet aan lopen als in een optocht of processie, al lijkt het soms op een carnaval.

Daarom vind ik de schepping een betere uitvinding dan de evolutie: als ik moest kiezen, wist ik het wel. Maar gelukkig hoef ik niet te kiezen.  Iets anders is dat mijn persoontje is geschapen door allerlei soorten samenwerkingen in een sociologisch veld met veel voorouders. De evolutie zou dit nooit alleen voor elkaar hebben kunnen krijgen door de overheersende chaos van nano-deeltjes. Daar moet ik niet aan denken. Ik zou niet af zijn gekomen. Ik kan met mijn persoontje geloven, nergens anders mee. Een staatssecretaris krijgt dat niet voor elkaar, daar is minstens een engel bij nodig. Maar daar moet je dan wel eerst in geloven. Easy going.

Als ik even stop met geloven blijf ik of mijn persoon bestaan, gelukkig wel. En dat weet ik allemaal heel zeker. Geloven is een fantastisch wonder, de grootste uitvinding ooit sinds Paulus.

511 wrdn    14 VI 18   jbm

U kunt hier een reactie plaatsen!