Jongensziel

Me Too

Jongensziel

Tante vroeg: ‘Hoe is met de liefde?’ Dat verwacht je niet zo van je tante, een oudere zuster van mijn moeder, maar ze bleef het van tijd tot tijd vragen. Uiteindelijk liet in mijn jongensziel kijken. Ik zei: ‘Goed hoor!’ Zoals verlegen jongens schuchter uit de hoek kunnen komen. Dit heeft niets te maken met uit de kast komen, uit de bedstee eerder. ‘Volgende keer breng ik ze mee.’ En dat werd Anki. Tante kende haar wel van als ze elke maandag samen de grote was kwam doen omdat ze niet de gelegenheid had en wij een tuin hadden met betonnen palen en waslijnen. Steevast bracht ze bij die gelegenheid een half pondje boter mee. Ze was een lekkerbek die van sterk gezette Engelse thee met melk hield en van pitjeskaak die ze haalde bij de kruidenier in haar buurt, de Gruijter in de Boschstraat en bij V&D in de stad.

Anki kwam
bij ons middageten omdat haar moeder een dienstje had in haar geboorteplaats.
Ze paste daar ook op de kinderen van haar zuster. Ze toonde meestal een
lachende gezichtsuitdrukking met mysterieuze trekken. Anki zelf gaf lik op
stuk, was niet op haar mondje gevallen en had kritische opmerkingen over
buurjongens alsook naar tante. ‘Waarom zus, waarom zo? En waarom niet anders?’.
De eerste ontmoeting tussen tante en Anki was dan ook meteen raak: een clash
van personages, rijp voor een toneelstuk. Allebei graag vertellend wat ze
meegemaakt hadden en nu meemaakten en vooral de eindeloze verbindingen
daartussen.

Een beetje
voorbarig, maar Anki werd mijn fiancee als het aan tante lag en elke keer dat
ik hierna tante bezocht begon ze over dat fijne, aardige meisje. Het kon niet
meer stuk. Het had dan ook veel voeten in de aarde toen ik met Erna aan kwam
zetten, geheel toevallig overigens. Tante woonde in de buurt van de rechtbank
en Erna moest daar naar toe vanwege haar moeder die bekend was bij de politie. Erna
zou naar de publieke tribune gaan om te horen wat haar moeder voor straf zou
opgelegd krijgen. Erna liep met mij op toen ik langs hun huis liep en zij
sportief naar buiten stapte. Erna en ik konden het goed met elkaar vinden. We
zaten in de zelfde klas en waren even oud. Ze was net zo intelligent en
misschien wel meer, maar haar milieu zou niet geschikt blijken om in op te
groeien. Erna en haar zuster Martha hadden de pech om een onbetrouwbare moeder
te hebben, simpelweg uitgedrukt.

Het was een
zonnige dag in het voorjaar en we bleken allebei in dezelfde richting te gaan
over de brug, toen nog van hout, en over het plein. Een leuke tippel en een
opgewekte kout die somberder begon te klinken naarmate we de rechtbank
naderden. Ik had de neiging om haar hand vast te pakken om haar te troosten en
te ondersteunen maar deed dat niet. Eigenlijk was ik verliefd op haar, meer dan
op Anki, zonder dat te beseffen. Op zeker moment wilde ze niet verder en zelfs
omkeren. Het was moeilijk haar op andere gedachten te brengen. Ik stelde daarom
voor om even langs te gaan bij tante. Ze was gekleed in een licht zomerjurkje
zonder ceintuur en platte meisjesschoenen. Lang sluik haar maakte haar niet
mooi of knap maar eerder alert en oplettend. Ze was nerveus en niet erg op haar
gemak. Ik besloot haar een kopje thee in het vooruitzicht te stellen dat haar
zou kunnen geruststellen. Meteen de rechtbank binnenstappen was nu teveel van
het goede. Terug naar huis was ook geen optie. Ze wilde in de buurt van haar
moeder zijn, juist op zo een belangrijk moment van rechtspraak. Ze kon niet
kiezen en voor ik het wist, stonden we bij de voordeur van tante die niet thuis
bleek te zijn bij aanbellen. Er werd niet opengedaan. Ik kende de buurvrouw en
vroeg haar of ze wist waar tante naar toe was. Geen idee. Ze hoorde van mij hoe
de vork in de steel zat en dat we op zoek waren naar een kopje thee volgens
recept van tante. We werden binnen genood en een geurige thee werd ons voorgeschoteld
binnen de kortste keren. Buurvrouw en de hele buurt had wel vaker te maken met
het effect van een rechtbank dichtbij in je buurt hebben en de mensen die haar
moeten bezoeken onder allerlei benarde omstandigheden. Haar gesprek met Erna
verliep in het begin een beetje stroef maar allengs wist buuv de goede vragen
te stellen en opmerkingen te maken waardoor ze in de buurt van de problemen van
Erna raakte.

Haar moeder
bleek omgang te hebben met mannen ook met familieleden. Er was een conflict
ontstaan met de buren wegens openbare ordeverstoring. Vooral door het
uitgelaten gedrag in huis en op straat wat daarbij hoorde. Ze was dan gekleed
in een witte verpleegstersschort in de gauwigheid aangetrokken om zich minimaal
te kunnen verhullen of blootgeven met een variatie op ‘vanachter het lyceum en
van voren het museum’ , jong en oud gecombineerd in een gestalte van
degelijkheid en sexy tegelijk. De schort was tevens een onderdeel van haar
SM-act reclame die in de buurt veel manvolk aantrok en hun partners door wie de
scenes uiteindelijk werden veroorzaakt. Erna vertelde het verhaal in de
kinderlijke modus. De belangrijkste onderdelen daarvan de plotselinge onrust
die ontstond, de schrik waar het mee gepaard ging en de wijkagent die op de
stoep of in de straat verscheen in de buurt van de Luciferfabriek. Het liep uit
op schreeuwen en vechten. De moeder van Erna verdedigde haar gedrag met het
argument dat ze veel monden te voeden had en dat deze vorm van bestaan snel
veel geld kon opleveren zoals ze tegen de naaste buren herhaaldelijk uitlegde,
zodat er weer even zonder zorgen geleefd kon worden. Van haar kant uit wel een
begrijpelijke verklaring. Bovendien had ze die voorbeelden op de boerderij van
haar broer in natura kunnen aanschouwen in zijn fokbedrijf. ‘Wat goed is voor
de dieren is ook goed voor de mensen.’ Het schortje was een attribuut dat niet
de koeien voordeden maar de stieren om lekken en spatten te voorkomen. Kortom
dit blijft ze nog wel even doen omdat ze iets lucratievers en schoners niet kan
voorstellen. Voor zover haar aandeel betrof, ging er daarbij nooit iets mis,
integendeel, alles liep gesmeerd zolang anderen zich er niet mee gingen
bemoeien. Daarna kwam er gedonder in de tent. De rol van haar echtgenoot was er
een van herstel van orde door dreigen met bekendmaking aan de grote klok. Er
stond ook een grote boom waar vervelende klanten in werden gehangen
tegenspartelend en luidkeels schreeuwend als varkens om daarmee in de
boerderijsfeer te blijven.

1113

Met Anki had
ik al spelletjes gedaan zoals samen zitten onder de wasketel die op een houten
onderstel stond. Samen in het kolenhok je verstoppen of de windbuks van mijn
vader van de kast halen. Een soort Jip en Janneke situatie waarbij je je wel in
allerlei bochten moest wringen, je benen moest optrekken en elkaar aanraken en
een blikwerpen op elkaars blote X-benen. Het begin van een erotische
ontdekkingsreis. Anki had twee oudere broers die hun zusje plaagden en waarop
ze reageerde met hard schreeuwend commentaar te leveren. Je wist dan ook
precies waar ze uithing. Samen vonden we van alles leuk voor eventjes.
Gymnastiekoefeningen waren daar heel geschikt voor. Zoals de koprol, de
handstand tegen de muur, de radslag, de evenwichtsoefening, naast hardlopen en
steppen.

Spelletjes
en kattenkwaad. Ineens was ze dan weer verdwenen om even later weer op te
duiken, een typisch vrouwelijk manier van gedrag, met een boterham in de hand.
Dan was ze even naar huis gelopen. We gingen ook samen op bezoek bij een jonge
moeder met een kind die was komen wonen in de buurt. We vonden bij het
aanschouwen van dit jonge gezinsgeluk dat wij dat ook wel konden, trouwen en
kinderen krijgen. Dat was helemaal niet moeilijk. Dat zouden we later ook gaan
doen.

Met de gang
naar de middelbare school groeiden we nog niet uit elkaar, na verhuizingen en
de gang naar het vervolgonderwijs, zagen en spraken we elkaar nauwelijks nog.

Ineens
verscheen het zwartgekrulde hoofd van tante voor het raam van het huis van
buuv. ‘Hee, waar komt U vandaan?’ Ze had ons wel zien aankomen, zittend op het
bordes van caférestaurant Bellevue alwaar ze zat te praten met een wielrenner
en tour de France ganger. Ik had wel een racefiets zien staan maar er door de
omstandigheden met Erna geen acht op geslagen. Meteen sloeg het ratelmachien
tussen tante en buuv aan. Erna en ik zaten er beduusd bij tot ze ons opmerkten
nadat de nieuwtjes waren uitgewisseld; tante over de cours en buuv over Erna.
Beide dames hadden zo hun eigen levenservaringen al lang gedeeld. Zo kon het
gebeuren dat we beiden gepamperd werden door twee rijpe vrouwen.

Het
eind van het liedje was dat we met zijn vieren naar de rechtbank togen waar we
net op tijd aankwamen. De vader en moeder van Erna waren vanzelfsprekend
aanwezig. De tribune was helemaal volgestroomd. De moeder was gedagvaard door
het OM nadat in een eerder stadium de rijdende rechter uitspraak had gedaan die
niet was opgevolgd. Er ontstond van tijd tot tijd rumoer op de publieke tribune
en de emoties liepen daarbij hoog op. Veel van de betrokkenen waren komen
opdagen. Ze hadden daarvoor wel hun schaamte moeten overwinnen. Brave burgers
die openheid van zaken moeten geven en daartoe gedwongen worden. Moeten ze maar
niet zo dom gedaan hebben. Eigen schuld, dikke bult is makkelijk gezegd maar
een eenmaal gereden scheve schaats, is moeilijk bij te sturen. Wet is wet,
regel is regel, maar mensen worden amper geholpen met therapie en
behandelingen. Dat geldt voor daders als wel voor slachtoffers. Daarom heeft
straf ook vaak geen resultaat. Belangstelling voor het innerlijk van de mens is
vaak teveel gevraagd. Dat is de reden waarom we vaak in herhaling vallen. We
blijven liever aan de oppervlakte hangen om de lichtheid van het bestaan te
kunnen blijven genieten. Dan kunnen we ons ontspannen en zorgeloos leven als
een vorst. Als je de diepte ingaat van de problemen en gaat nadenken, wordt het
hard werken geblazen. De opwinding en verbolgenheid gingen niet zozeer over
onrecht o.i.d. maar over de egoïstische, eenzijdige opstelling van de moeder
van Erna. Als haar belangen maar beschermd en versterkt werden ging het
voorspoedig. De andere partij was daarbij ‘nicht im Frage’. Er ontstond enkel
een cliënten relatie zonder enige rol daarbij weggelegd voor barmhartigheid of
liefdevolle benadering. Haar eigen kinderen behandelde ze ook als cliënten die
haar diensten afnemen. Het koopgedrag van het kind is dan een behoefte die
bevredigd gaat worden zoals alle behoeftes in de wereld bevredigd gaan worden.
Diegenen die ze bevredigen vragen daar geld voor, vaak veel geld. Dit is een
geo-economisch profiel wat de massa voldoet, waarom dan langer getreurd?!

Aangezien
dit een puur menselijk betoog lijkt te zijn dat door de verdediging met beide
handen werd aangegrepen, voortvarend de voordelen van dit systeem aan beide
kanten benadrukkend, bracht de rechtbank geen nieuwe argumenten naar voren,
waarop de zitting werd verdaagd met uitslag over twee weken.

Na
afloop een traktatie bij Bellevue in de zon en op de terugtocht naar huis een
frietje bij Riantjeros aan de zwarte Boschstraat waarbij geen negatief kritisch
woord viel. Er werd niet gedacht aan heropvoeding of straf. Alleen over het
gouden geluk van de rechtspraak in dit land. Dat de twee rechters tot haar
cliënten behoorden, versterkte het geluksgevoel aanmerkelijk. Erna en ik
trokken ons terug in ons schuurtje waar ik haar het kolenhok toonde voor
toekomstige bijeenkomsten en de gereedschapskist van mijn vader. Bovenop lag de
windbuks waarmee op zondagmorgens door mijn ooms vliegen werden doodgeschoten
die op het raamkozijn door de warme zon versuft, paarden. In de ruit verscheen
het hoofd van mijn moeder met zwart krullend haar. De bezoekers hadden dan het
grootste plezier.

Ik
probeerde Erna te verleiden tot een actie scene waarbij zij achter de ruit
plaats nam en ik kon schieten. Hierbij sprong de ruit en raakte ze aan een oog
blind. Toen ik dit aan Anki en tante vertelde moesten ze los van elkaar
schaterlachen. Ik weet nog steeds niet waarom, om gevaar lach je toch niet?!
Rare volwassenen, domme mensen. Ik moest wel een tijdje naar de tuchtschool aan
de Galdersche weg.

JN   3 X 2019     
2060 wrdn

U kunt hier een reactie plaatsen!