Reflectie over voorouderverering

Reflectie over voorouderverering, oorlog en dementie                                                    Essay over de Casus Holleeder en complete liefdeloosheid bij het begin van het nieuwe jaar 2018

De vaak vooronderstelde vooruitgang sinds de Renaissance moet met een korreltje zout worden genomen volgens sceptici. Vanaf de middeleeuwen gaat het fout omdat we veel verworvenheden over de schutting gooien met het idee dat al het nieuwe drastisch beter is. Alsof de volgende filosoof het beter weet dan de vorige. In plaats dat we het bewustzijn als een geheel beschouwen met alles wat iedere intelligente mens heeft aangebracht, breken we bedenksels af en geven we te kennen af te willen zien van de voorouderverering. Die hoeft niet terug te keren zoals die was maar wel mag ze mee evolueren met de nieuwe gedachten. Zo blijft ons intelligentie netwerk intact anders verroest dit tot een bolwerk van conservatisme tot er opnieuw een oorlog uitbreekt, hetgeen al te vaak heeft plaatsgevonden.

Daarbij vergeten we bij het ouder worden snel en worden we dement als we hier aan toegeven. Daarom luidt mijn stelling dan ook: voorouderverering kan oorlog en dementie voorkomen mits we ons bewustzijn toelaten zoals dat zich dagelijks voortzet maar ook terug verandert in een collectief verband zoals bij een krant b.v. We kunnen het niet stopzetten, we gaan wel dood allemaal maar niet de verworvenheden van ons inzicht, ervaring en onze liefde.

Op die manier moet ook de misdaad niet weggepoetst worden door ons ook niet innerlijk weggestemd, ook daar moeten we creatief mee blijven omgaan net als met ziektes en misstanden want die hebben betekenis gehad in de levens van onze medemensen. En we hebben iets met tekens en data of we nu willen of niet. Misschien is dat ook wel ook het collectieve probleem. Wat is de erfzonde anders!? Als we wezens zijn die moeten nadenken, daartoe genetisch gedwongen worden, is het belangrijk de reflectie daarbij in acht te blijven nemen als onderdeel van datzelfde denkproces. Je kunt ook te oud worden en je dementie niet meer willen tegengaan. Dan is het met je gedaan en met jouw wereld want alles is bewustzijn. Het collectief bewustzijn zal protesteren tegen dictatoriaal  conservatisme. Op die manier is oorlog steeds weer noodzakelijk gebleken in de ogen van de mensheid. Er was geen andere weg om een cultureel infarct te voorkomen en het bewuste leven te laten voortbestaan. Zie het Iran en Jemen en Syrië van nu. Je hoeft daar niet naar toe te gaan om te kunnen begrijpen wat daar gebeurt zoals in alle oorlogshaarden op de wereld bol.

Dichter bij huis de casus van Astrid Holleeder en haar familie die door een psychiatrische kwade genus gedwongen wordt van duivels te houden volgens haar in de krant die ze gebruikt als drager van haar bewustzijn. (Trouw) Hierdoor is ze het vermogen kwijtgeraakt om voldoende afstand van ze te nemen. Compleet afstand nemen is onmogelijk omdat de liefde van ons vraagt compassie, vergeving en barmhartigheid uit te wisselen. Een kind zal houden van zijn ouders om te kunnen overleven en zo houden we ook omgekeerd van onze kinderen om ze niet te verliezen maar ook onszelf niet. Dit essentiële proces voor het in stand houden van het leven en daarmee ons bewustzijn kan ernstig verstoord raken maar waardoor eigenlijk? Alle trauma’s bij of door elkaar, maar welke en waar begint dat mee? Er zijn dus niet opgevoede types, mannen en vrouwen, egocentrisch, getraumatiseerde psychopathische naturen die geen enkel begrip kunnen opbrengen voor het bewustzijn van een ander. Compleet geblokkeerde idiotie die dodelijk uitpakt voor de medemens.

De psychiatrische verklaring is slechts een voorlopige en kost de maatschappij veel geld en energie. Ook de factor ouders die niet in staat zijn om liefde te geven maar is dat niet hetzelfde? Het kunnen voorkomen van deze wantoestanden vraagt om een groot toezicht, groter dan ooit, groter dan voorheen. Door te stellen dat 100% zeker- en veiligheid niet bestaat of menselijk gezien niet mogelijk, moeten we wel een beroep doen vroeg of laat op een vorm van automatisering of robotisering, zeker ook gezien de grote aantallen waar we mee te maken hebben wereldwijd. We zullen alles wel moeten proberen om niet uit te sterven want die kans bestaat wel degelijk door de genoemde kwaadaardigheid die in de mens huist en waar alle godsdiensten hun tanden op hebben stukgebeten. We moeten dus iets efficiënter verzinnen.

Schrijven is ons alfa talent o.a. voor bewustzijn; geld verdienen betekent meestal letterlijk voorrang verlenen aan de eeuwige stof en materie, ook letterlijk. Sinds het begin van de schepping willen opvoeding en scholing een literaire   ontwikkeling tot reflectie! Schrijvers in de oudheid waren reflecterende wezens. Het beeld dat zij beschrijven was het hoge ideaal dat nog steeds bepalend is voor ons en de cultuur. Een open deur zou je zeggen. Daarop zijn dan ook de meeste wetten en maatregelen van bestuur gevestigd, op een idealistisch wereldbeeld dat we willen handhaven of niet soms!?  wrdn746

Je maintiendrai. In de praktijk in het dagelijks leven zijn veel mensen ongeschoold en leven zonder enig idee van het begrip reflexie. Zonder opvoeding en literaire scholing bestaat er alleen harde stof of hard ware, een wereld van cellulose celletjes etc. die hol is en waar de gedachtes of ideeën geen plaats krijgen, laat staan de humor, laat staan homerisch of besmuikt gelach. Dat Astrid Holleder zegt geen enkele waardering gekregen te hebben van haar vader voor haar zelfgeorganiseerde opleiding is weinig verheffend en niet bevestigend door zijn gebrek aan liefde en van zijn crimineel gedrag naar zijn jonge kinderen; het is haast niet te geloven en grotendeels onvoorstelbaar voor een gewone sterveling. Hoe je agressie zo kunt verwarren met ouderliefde is niet te vatten. Voor een getraumatiseerd iemand onbereikbaar en onverwerkbaar zou je denken. En dat is natuurlijk ook zo. Hier word je levenslang niet van verlost. Ik zou niet goed weten hoe! Hier is therapie echt niet geschikt voor. Levenslange behandeling zonder enige kans op een positieve uitkomst in de meeste gevallen. Gerechtigheid dan maar met nog meer vernielde levens en verdere traumatisering in het verschiet. Zo noemt ze het in andere bewoordingen. De huidige GGZ heeft hier niets te bieden lijkt het wel. Alleen heldenmoed van minstens halfgoden kan hier iets uitrichten. Martelaren al helemaal niet. Je moet geen martelaar willen worden, dat is een passieve, gemankeerde opstelling. Je moet een held willen zijn als een Samoerai-krijger of een soldaat uit het sterkste hout of staal gesmeed. Iedereen die er zich mee openlijk gaat bemoeien, zal klappen krijgen. Alleen de idealistische houding van een puber kan dit terrorisme voorkomen. Een David tegen een Goliath, dat is zo ongeveer het plaatje. Zowel Bijbelse proporties, als een Grieks tragedie om het te kunnen vertellen, maar om de strijd te kunnen strijden metterdaad, is een nog niet vertoonde kruistocht of kruisweg nodig. Het hoge woord dan maar? De doodstraf of vergeving. Alle verschijnselen vertonen minstens twee tegengestelde aspecten of aanblikken, afhankelijk van de blikrichting aan de buitenkant en/of van je innerlijke houding. Ter voorbereiding moet men zijn standpunt kiezen en zijn oordeel controleren op steekhoudende argumenten met weglating van voorkeuren op basis van privé belangen of wensen -door daar van bewust te zijn en te blijven zijn leven lang -door cheque ups toe te passen, retraites te bezoeken of naar een school voor filosofie te gaan. Martiale heiligen aan te roepen als laatste stap en hopen er het beste van te maken.

Het voorbeeld van #metoo zou een vervolg kunnen hebben door een collegiale toets, niet zo zeer op de voortgezette opleiding maar een collegiale toets op vooroordelen, met een verplichte deelname ook als voorbereiding op adviezen voor die voortgezette opleiding maar dit lijkt theoretisch te ingewikkeld.  1192 Jan Nuyten

 

U kunt hier een reactie plaatsen!