Woestijn Sonnet13

 

Dubbel Sonnet 13 + 14

 

Woestijn

 

Nu ik weer met je praat — na lang te hebben  nagedacht

Draag ik een kazuifel — over wat ons is overkomen

Waaronder ik zoekend schuifel — in een nieuw onderkomen

Terwijl het leven me ontgaat — buiten onze macht

 

Kleurrijk als de regenboog — spelen we in of met een lichtkoepel

Verkleed als priester-kameleon — van het hoge uitzicht

Dwepend met een namaakzon — vormen we elkaars dwaallicht

Leugentaalt deze toog/dit vertoog — voor ons kind een hoepel

 

Zo wreed van opperkleed — vliegen we uit de bocht

Als het gezamenlijk wereldleed — naar een uitweg gezocht

Bied ik je een luifel — in de sprakeloze woestijn

 

Zonder dat ik het weet — staat de hitte op de tocht

Demagogen bij de vleet — wijzend naar zanderig vocht

Schaterlacht de duivel — een regen van venijn

 

Jan Nuyten/jbm  142 wrdn  1975/ 8 IX 2017

 

U kunt hier een reactie plaatsen!